06-02-05

zaterdagnacht...

Daar stond je dan, zoals bijna elke zaterdag, aan de ingang van een bekende discotheek.  Normaal gezien ben je zo vriendelijk om mij voor alle andere mensen binnen te laten zodat ik niet in de koude hoef te wachten, maar vandaag was een uitzondering.
Je keek me aan en vroeg me met hoeveel ik naar binnen wilde. Toen bleek dat mijn compagie al eerder geweigerd werd aan de deur, kon je niet anders dan ze opnieuw weigeren. 
Ik zag in je ogen pijn, want maar al te goed weet ik dat jij valt op mijn uiterlijke ik (tja mijn innerlijk ik ken je echter niet!).
Het deed pijn ik wist het, maar de druk van de gespierde securitymannen was te hoog.
Je kon er niet aan doen, ik begrijp het wel maar kvond het eerlijk gezegd niet echt cool van je. Je had het tenminste kunnen proberen. 
Ik mocht wel binnen, dat was geen probleem, maar omwille van een beetje ethisch handelen deed ik dit niet, ook al betekende dit dat ik deze keer geen glimp kon opvangen de onbereikbare man die telkens weer bereikbaarder wordt!

05:34 Gepost door *tasha* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.