11-05-06

En daar gaan we weer...

Gisteren al zappend bleef ik hangen op een fragment waar een leerkracht een hele speech houdt over het thema onbereikbaarheid... De leerkracht zei dat het streven naar succes niet gelijk staat met het vervullen van bepaalde wensen. De vervulling is niet het einddoel, het is het proces er naartoe (althans zo heb ik het opgevat!), maar ik vraag me nu toch af al de drang naar vervulling zo groot is dan denk ik dat je toch ook moet kunnen genieten van het resultaat? Niet??

En dan zei de leerkracht ook dat je altijd moet zorgen dat IETS onbereikbaar blijft... Shit wat zal ik onbereikbaar laten van mezelf????

10:35 Gepost door *tasha* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

herkenbaar Heb je dat nog nooit gemerkt, dat van zodra je een wens ingewilligd hebt, dat je dan in een zwart gat valt? Het is vaak zo teleurstellend om iets waar je lang naar uitgekeken hebt te realiseren.

Heeft het te maken met het feit dat het verlangen mooier is dan de werkelijkheid? Zijn er andere redenen? Ik kan het niet zeggen.

Stef Bos heeft het ooit zo bezongen: "wat nooit geweest is, gaat ook nooit voorbij". Ik denk dat daarin de essentie zit. Bij realisatie van je wensen is het ook 'afgelopen'. En wat moet je dan gaan doen?

Gepost door: Sir Robin | 11-05-06

De commentaren zijn gesloten.