14-06-06

Softly!

Onbewust, maar voorzichtig, reikte ik mijn hand opnieuw naar het onbereikbare. Het trok me om één of andere manier weer aan, maar ik wist niet helemaal hoe die drang plots naar bovenkwam. Het was niet zo zeer het verlangen naar dat onbereikbare, het was gewoon een drang om mijn hand uit te reiken. En net op het moment dat het onbereikbare op zich niet het doel was, reikte mijn hand het onbereikbare aan waardoor het bereikbaar werd. Ik schrok, vermits dit niet mijn intensie was. Het onbereikbare werd bereikbaar, maar hoe dan ook blijf het telkens weer mysterieus, een onbekende wereld die onbewust maar voorzichtig opengaat...

13:35 Gepost door *tasha* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

is dat niet altijd zo we hunkeren naar het onbereikbare en als het dan in osn beriek komt schrikken we en stoten we het weer af tot we weer hunkeren nar het onbereikbaar geworden ding

Gepost door: lord cms | 14-06-06

hopelijk voor u Ik hoop voor u dat het onbereikbare niet minder aantrekkelijk wordt door het feit dat de ON verdwenen is...

Gepost door: tilde | 16-06-06

De commentaren zijn gesloten.